09-10-2014

Een dag als hondenverzorgster

Een dag als hondenverzorgster

Het leek ons wel leuk om u een kijk te geven in een dag als verzorger bij een dierenopvang. Wij hebben contact opgenomen met één van de dierenhulporganisaties die wij ondersteunen, Streek-Dierentehuis Leiden 'Stevenshage', en zij wilde dolgraag meewerken. Honderverzorgster Marianne heeft het volgende verslag voor ons geschreven, wat wij dus hierbij graag met u delen.

Een werkdag van hondenverzorgster Marianne…

Ik begin mijn werkdag in het asiel om 8.00u. Al gauw arriveert vrijwilliger Peter. Hij gaat Duitse Herder Dex uitlaten en ik begin met Bullterriertje Yazi. Beide honden zijn moeilijk van karakter en niet door iedereen uit te laten. Maar wij genieten van deze 2 enfants terribles.

 Uggy

Ik laat ook snel Uggy even in het bos. Wat is deze hond al in 2 weken enorm opgeknapt. Hij heeft zijn leven lang in een roestige bench gezeten en wat was hij bang om met ons contact te maken. Nu begroet hij mij enthousiast en rent huppelend naar het speelbos. Hij is gisteren naar strand geweest en moet nu héél nodig plassen.

De rest van de vrijwilligers komt nu ook naar de hondenafdeling en we gaan beginnen met schoonmaken. De hogedruk-installatie is door de verbouwing vandaag buiten bedrijf, dus moeten we alle kennels met de hand schoonmaken. Maar ik heb een enthousiast team dat vol overgave de emmers vult met heet sop en begint te boenen met de bezems.

Ook de hokken met diarree worden zonder een onvertogen woord geschrobd. De sfeer is gezellig en voor we het weten zitten alle hondjes weer in een frisse kennel te genieten van hun ontbijt.

Tijd voor een koffie/theepauze. Er worden nog wat pensiondieren opgehaald en ondertussen maak ik de uitlaatlijst. Alle honden krijgen een privé-uitlater toegewezen. We hebben vandaag veel hulp, da’s mooi, kunnen alle honden lekker anderhalf uur uitgelaten worden.

Dan arriveert de stage-begeleider van een stagiair. We bespreken hoe het gaat, waar nog aan gewerkt kan worden en de stagiaire geeft de leraar nog een rondleiding.

We hebben een mailtje binnengekregen dat mensen afstand van hun hond willen doen. Ik bel ze op om een afspraak te maken. Er wordt nog getwijfeld en misschien neemt een kennis de hond. Prima, dan wachten we nog met een afspraak.

Ik heb nog mooi even de tijd om Yazi weer uit te laten. Ze leeft zich helemaal uit op het speelbos en gaat met tong op haar hielen terug naar haar mandje.

Inmiddels zijn de vrijwilligers en stagiaires weer terug van de ochtendwandeling. Het is prachtig mooi weer en menig asiel- en pensionhond heeft genoten van hun uitje naar het Valkenburgse Meer.

Ik geef de honden nog een lunchhapje, check of alle honden terug zijn en ga mijn eigen honden uitlaten. Tijdens de lunch komen er weer nieuwe vrijwilligers binnen, de middagploeg. Nog voor het 13.00 uur is, staan er al klanten. Ze komen hun hond ophalen, die hier een weekendje heeft gelogeerd. Baasje en hond zijn blij om elkaar weer te zien.

De telefoon rinkelt volop.

Iemand heeft een hond gevonden. De hond heeft een chip maar die staat helaas niet geregistreerd. De vinder wil de hond graag thuis houden tot de eigenaar zich meldt.

Het volgende telefoontje is van een meneer die zijn kat al weken kwijt is. Wij hebben een katje binnengekregen die aan de beschrijving voldoet, het zal hem vast zijn!

Dan melden zich de nieuwe eigenaren van Fox. Hij gaat vandaag naar zijn nieuwe huis. Altijd leuk om een hond te herplaatsen. Hun vorige hond is een aantal maanden geleden gestorven en ze willen graag weer een asielhond een nieuw thuis geven. Tijdens het papierwerk van de plaatsing komt mijn collega vragen of ik een hondje heb binnengekregen met een buitenlandse chip. Dat zal vast de hond zijn die gevonden is, we brengen de vinder en de eigenaar met elkaar in contact.

 Fox

Na het zetten van de handtekening en het plaatsingsgeld voldaan te hebben, gaan we Fox halen. Opgewekt verlaten de nieuwe eigenaren met een enthousiaste Fox het asielterrein. Het ga je goed, jongen!

Ik pleeg een telefoontje naar een mevrouw die afstand van haar 2 hondjes wil doen. Ze heeft 3 honden maar haar nieuwe vriend vindt 3 wat veel, zeker als ze op vakantie willen. Maar als ik het gesprek aangaat met mevrouw blijkt ze toch erg te twijfelen. Ik voel het al aankomen, mevrouw krijgt heel veel spijt als ze afstand gaat doen. We hebben maar geen afspraak gemaakt. Ik voorzie problemen als we nu zouden doorzetten. Soms voelt het als maatschappelijk werk wat ik doe. Op mijn cv staat dierverzorger, maar dat is misschien wat te beknopt.....

 Diva

Dan staat er een moeder met volwassen zoon aan de balie. 2 Weken geleden hebben ze hun hond in moeten laten slapen. Zoon begint te huilen, hij kan niet zonder hond. Ze willen graag kennis maken met Diva, de Amerikaanse Bulldog. Ik haal Diva uit de kennel. Moeder schrikt toch een beetje van de grootte. Haar man is geen held met honden.... Afgesproken dat zoon zijn vader de volgende dag meeneemt om ook kennis te maken met Diva.

Zo, dan ga ik mijn laatste telefoontje plegen. Van een overleden mevrouw hebben wij een hondje binnengekregen. Ik heb van de politie het nummer van de nabestaanden gekregen. Ik heb een fijn gesprek met de schoonzoon en we komen tot de conclusie dat wij het hondje gaan herplaatsen. Het is een leuk, jong hondje dus dat komt vast helemaal goed.

 Yazi

Op de klok is het al weer 16.00u. De stagiaires zijn al begonnen met schoonmaken. Ik geef de honden hun eten en medicijnen en dan sluit ik mijn werkdag met het uitlaten van Yazi. Ook nu doet ze weer doldwaze sprongen achter een speeltje aan. Met groene en bruine vegen op haar lijf gaat ze terug naar haar kennel. Ze denkt nog steeds dat de bomen voor haar opzij gaan.

Nog wat administratie en het is half zes als ik de voordeur van het asiel achter me dichttrek. Morgen om 8 uur sta ik hier weer. Hoewel de dagindeling niet varieert, is mijn werk nooit geen dag hetzelfde…

 

 
Gerelateerde beneficianten