Je loopt door het bos of langs een weiland en ineens zie je een elegant dier staan. Grote ogen, slanke poten… maar wat is het eigenlijk? Een hert of een ree? Veel mensen twijfelen, en dat is niet zo gek. Toch zijn er duidelijke verschillen en als je die eenmaal kent, herken je ze meteen.
In Nederland komen de volgende hertensoorten voor:
Het grootste hert wat in Nederland voorkomt is het edelhert. De mannelijke dieren worden herten genoemd en de vrouwelijke dieren hindes. Herten kunnen maximaal 250 kg wegen; hindes maximaal 125 kg. Het gewei van een volwassen hert kan wel tot 12 kg(!) wegen.
Het damhert is kleiner dan het edelhert. Dit dier komt vaak voor in 'hertenkampen'. Ook hier worden de mannetjes herten en de vrouwtjes hindes genoemd. De herten kunnen zo'n 80 kg wegen en de hindes 50 kg. Alleen de mannetjes dragen een gewei wat elk jaar opnieuw opgezet wordt.
Het ree is de kleinste hertensoort van ons land en weegt gemiddeld zo'n 35 kg. De mannelijke dieren (reebokken) dragen een gewei. Ze leven meestal alleen of in kleine groepjes en laten zich niet snel zien. Vooral in de vroege ochtend of in de schemering heb je kans om er eentje te spotten.
Half juli tot half augustus vindt bij reeën de voortplanting plaats. Wanneer het vrouwtje (reegeit) gedekt is deelt de bevruchte eicel zich een aantal keren, om daarna in een soort stilstand te raken. Pas half december komt de ontwikkeling weer op gang, waardoor het reekalf in het voorjaar (maanden mei en juni) geboren kan worden. Het stopzetten van de ontwikkeling van de bevruchte eicel is uniek voor het ree. In de herfst verandert de vacht van het reekalf van stippen naar een grijzere vacht.
Bron: Staatsbosbeheer
Foto ree en damherten: Hans Geeratz
