Ga je deze zomer op vakantie en kan jouw huisdier niet mee? Dan zijn er verschillende mogelijkheden om de verzorging van jouw huisdier tijdens je vakantie te regelen. Een oppas in eigen huis, een vriend of familielid waar je dier gaat logeren of een pension zijn allemaal opties om je dier tijdens de vakantie onder te brengen.
Een familielid of vriend uitkiezen om op te passen is vaak niet zo lastig. Vaak ken je deze mensen goed en weet je ook dat ze de geschikte persoon zijn. De keuze van een geschikt pension kan ingewikkelder zijn. Waar moet je op letten? Met de checklist hieronder weet je zeker dat je de juiste keuze maakt:
Bron: LICG
Je hond moet plotseling veel vaker naar buiten en laat dunne ontlasting achter. Of je kat haalt de kattenbak niet op tijd en heeft waterige ontlasting. Dat kan even schrikken zijn. Diarree bij huisdier komt regelmatig voor en is vaak onschuldig, maar soms is het een signaal dat er meer aan de hand is.
In deze tekst lees je hoe diarree bij huisdier ontstaat, wanneer je je zorgen moet maken en wat je zelf kunt doen om je dier te helpen. Liever direct de Eerste Hulp Bij Dieren-video bekijken? Klik dan hier!
Van diarree bij huisdier spreken we wanneer de ontlasting dun, waterig of veel vaker dan normaal is. Het kan plotseling optreden (acute diarree) of langer aanhouden (chronische diarree). De darmen werken bij diarree niet optimaal. Vocht wordt onvoldoende opgenomen, waardoor de ontlasting dun blijft. Soms gaat dit gepaard met slijm, bloed of een sterke geur.
Diarree bij huisdier kan verschillende oorzaken hebben. In veel gevallen gaat het om een milde verstoring van de darm, bijvoorbeeld door:
Blijft de diarree langer aanhouden, dan kan er sprake zijn van een voedselallergie, darmontsteking of een onderliggende aandoening.
Naast dunne ontlasting kun je bij diarree bij huisdier ook andere klachten zien, zoals:
Zie je bloed bij de ontlasting of is je huisdier erg lusteloos? Neem dan altijd contact op met de dierenarts.
In veel gevallen gaat acute diarree bij huisdieren binnen één tot twee dagen vanzelf over. Zorg dat je hond, kat of ander dier voldoende blijft drinken om uitdroging te voorkomen. Neem direct contact op met een dierenarts als:
Bij jonge of kwetsbare dieren kan diarree sneller gevaarlijk worden.
Bij milde klachten kun je tijdelijk licht verteerbare voeding geven, bijvoorbeeld speciale dieetvoeding via de dierenarts. Geef geen menselijke medicatie zonder overleg. Zorg daarnaast voor voldoende vers drinkwater en rust. Houd goed in de gaten hoe vaak je dier ontlasting heeft en of de klachten verbeteren.
Blijft de diarree bij je hond of kat terugkomen? Dan is verder onderzoek belangrijk om de oorzaak te achterhalen.
Wil je precies weten wat je moet doen bij diarree bij huisdier en wanneer je je zorgen moet maken? In de Eerste Hulp Bij Dieren-video legt dierenarts Piet Hellemans uit welke signalen belangrijk zijn en wanneer je actie moet ondernemen.
Niet gevonden wat je zocht? Bekijk de veelgestelde vragen en klik op het plusje (+) om het antwoord te bekijken.
Acute diarree bij huisdier duurt meestal één tot twee dagen en gaat vaak vanzelf over. Blijft de diarree langer dan 48 uur aanhouden, of verergert deze, dan is het verstandig om contact op te nemen met de dierenarts. Bij pups, kittens of oudere dieren moet je sneller actie ondernemen.
Dat hangt af van de oorzaak. Diarree bij huisdier kan besmettelijk zijn als deze wordt veroorzaakt door een virus, bacterie of parasiet. In dat geval kunnen andere dieren in huis ook klachten krijgen. Goede hygiëne, zoals het direct opruimen van ontlasting en handen wassen, is belangrijk om verspreiding te voorkomen.
Vroeger werd vaak geadviseerd om een dier 12 tot 24 uur te laten vasten, maar tegenwoordig wordt meestal gekozen voor licht verteerbare voeding in kleine porties. Overleg bij twijfel altijd met de dierenarts, vooral bij jonge of kwetsbare dieren. Zorg er in ieder geval voor dat je huisdier voldoende blijft drinken om uitdroging te voorkomen.
Als diarree bij huisdier regelmatig terugkeert, kan er sprake zijn van een onderliggende oorzaak, zoals een voedselallergie, darmparasieten of een chronische darmontsteking. In dat geval is verder onderzoek door de dierenarts nodig. Wacht niet te lang als de klachten zich blijven herhalen.
Diarree bij huisdier is spoed als je dier erg sloom is, blijft braken, tekenen van uitdroging vertoont of als er veel bloed bij de ontlasting zit. Ook bij pups, kittens, oude dieren of dieren met een bestaande aandoening moet je sneller contact opnemen met de dierenarts. Bij twijfel geldt: liever één keer te veel bellen dan te laat.
Twijfel je soms of je het wel goed aanpakt met je huisdier? Je bent niet de enige. Daarom hebben we een uitgebreide reeks Eerste Hulp Bij Dieren-video’s gemaakt. Van maag- en darmproblemen tot huidklachten en gedragsvragen.
Ontdek alle video’s en word zelfverzekerder in de zorg voor je huisdier. Klik hier en bekijk de complete serie.
Je hond krabt zich steeds vaker als het voorjaar begint. Je kat heeft rode plekjes op de huid en niest opvallend veel. Misschien denk je aan vlooien of voeding. Maar wat als pollen, gras of huisstofmijt de boosdoener zijn? Omgevingsallergie bij je huisdier, zoals hooikoorts, komt vaker voor dan je denkt en kan veel ongemak veroorzaken.
In deze tekst lees je hoe je een omgevingsallergie bij je huisdier herkent, wat de mogelijke oorzaken zijn en wat je kunt doen om je hond of kat te helpen. Liever direct de Eerste Hulp Bij Dieren-video bekijken? Klik dan hier!
Een omgevingsallergie bij je huisdier is een overreactie van het immuunsysteem op stoffen uit de omgeving, zoals pollen van bomen en grassen, schimmels of huisstofmijt. Deze allergische reactie wordt ook wel atopie genoemd.
In tegenstelling tot een voedselallergie komt de prikkel dus niet uit de voerbak, maar uit de leefomgeving van je dier. Vooral in het voorjaar en de zomer kunnen de klachten verergeren, wanneer pollen in de lucht aanwezig zijn.
De klachten ontstaan vaak geleidelijk en kunnen per seizoen verschillen. Veelvoorkomende symptomen zijn:
Jeuk is ook bij een omgevingsallergie bij je huisdier het meest opvallende signaal. Zie je dat je dier vooral na het buiten zijn meer klachten heeft? Dan kan dat een belangrijke aanwijzing zijn.
Een omgevingsallergie ontstaat meestal door een combinatie van erfelijke aanleg en blootstelling aan allergenen. Sommige hondenrassen zijn gevoeliger voor atopie, maar ook katten kunnen ermee te maken krijgen.
Het immuunsysteem reageert overdreven op onschuldige stoffen in de omgeving. Hierdoor ontstaan ontstekingsreacties in de huid, wat leidt tot jeuk en irritatie. Zonder behandeling kunnen de klachten verergeren en chronisch worden.
Soms is het erg opvallend dat je huisdier alleen klachten in het voorjaar en de zomer heeft. Maar dan is het nog wel belangrijk om vast te stellen dat het echt om hooikoorts gaat (of een andere omgevingsallergie). Het vaststellen gebeurt meestal door andere oorzaken eerst uit te sluiten. Denk aan vlooien of een voedselallergie. Een dierenarts zal kijken naar het patroon van de klachten, het seizoen en de medische voorgeschiedenis.
Soms wordt aanvullend onderzoek gedaan, zoals een allergietest via bloedonderzoek of een huidtest. Dit kan helpen om specifieke allergenen in kaart te brengen en een gericht behandelplan op te stellen.
Hoewel een omgevingsallergie meestal niet volledig te genezen is, zijn de klachten vaak goed onder controle te houden. De behandeling kan bestaan uit medicatie tegen jeuk en ontsteking, speciale shampoos of in sommige gevallen immunotherapie (desensibilisatie).
Daarnaast kan het helpen om je huisdier na een wandeling af te spoelen, manden regelmatig te wassen en het huis stofvrij te houden. Samen met je dierenarts kun je kijken wat het beste werkt voor jouw situatie.
Wil je precies weten hoe je een omgevingsallergie bij je huisdier herkent en wat je kunt doen bij klachten zoals hooikoorts? In de Eerste Hulp Bij Dieren-video legt ervaren dierenarts Piet Hellemans stap voor stap uit waar je op moet letten en welke behandelingen mogelijk zijn.
Niet gevonden wat je zocht? Bekijk de veelgestelde vragen en klik op het plusje (+) om het antwoord te bekijken.
Een voedselallergie wordt veroorzaakt door een reactie op een ingrediënt in het voer, meestal een eiwitbron zoals kip of rund. De klachten zijn vaak het hele jaar door aanwezig. Een omgevingsallergie bij je huisdier ontstaat door stoffen uit de leefomgeving, zoals pollen, gras, schimmels of huisstofmijt. De klachten kunnen seizoensgebonden zijn, vooral in het voorjaar en de zomer, wanneer er veel pollen in de lucht zijn.
Bij een omgevingsallergie bij je huisdier zie je vaak dat de klachten verergeren in het voorjaar en de zomer. Dit komt door bloeiende bomen, grassen en planten. Sommige dieren hebben echter het hele jaar door klachten, bijvoorbeeld bij een allergie voor huisstofmijt.
In de meeste gevallen niet. Een omgevingsallergie bij je huisdier is meestal een chronische aandoening. De klachten kunnen in de loop der jaren veranderen in ernst, maar verdwijnen zelden volledig zonder behandeling. Met de juiste begeleiding zijn de symptomen vaak wel goed onder controle te houden.
De dierenarts zal eerst andere oorzaken van jeuk uitsluiten, zoals vlooien of een voedselallergie. Daarna wordt gekeken naar het patroon van de klachten, bijvoorbeeld of ze seizoensgebonden zijn.
Eventueel kan aanvullend onderzoek worden gedaan, zoals een bloedtest of huidtest, om specifieke allergenen in kaart te brengen. Dit helpt bij het bepalen van een passende behandeling.
Ga naar de dierenarts als je huisdier langdurig of ernstig last heeft van jeuk, huidontstekingen, oorproblemen of terugkerende klachten. Ook als je merkt dat je dier zich kapot krabt of bijt, is snelle hulp belangrijk. Vroege behandeling van een omgevingsallergie bij je huisdier kan verergering en chronische huidproblemen helpen voorkomen.
Twijfel je soms of je het wel goed aanpakt met je huisdier? Je bent niet de enige. Daarom hebben we een uitgebreide reeks Eerste Hulp Bij Dieren-video’s gemaakt. Van huidproblemen en allergieën tot gedragsvragen en medische zorg.
Ontdek alle video’s en word zelfverzekerder in de zorg voor je huisdier. Klik hier en bekijk de complete serie.
Een hond in huis met kinderen kan prima. Sterker nog een dier kan een geweldig maatje zijn voor een kind. Zo kan een dier een goede invloed hebben op de kinderen. Het kan bijvoorbeeld voor meer beweging zorgen en werkt stress verlagend, maar een dier in huis komt ook met bepaalde verantwoordelijkheden. Er moet namelijk wel gezorgd worden voor een dier!
Het is altijd belangrijk dat een kind leert hoe het met honden om moet gaan. Dit is niet alleen belangrijk voor kinderen met honden thuis, het kan nooit kwaad om te weten wat je wel of juist niet kunt doen met een hond. In dit artikel zetten we een aantal dingen op een rijtje waar je op kunt letten als het gaat om honden en kinderen zo veilig en respectvol mogelijk met elkaar om kunnen gaan.
Zowel kinderen als dieren kunnen onvoorspelbaar zijn in hun gedrag. Honden kunnen anders reageren dan je gewend bent op onverwachte bewegingen of geluiden van een kind. Zelfs de vriendelijkste hond kan zich bedreigd voelen of schrikken. Kinderen daarentegen begrijpen vaak niet hoe ze zich moeten gedragen rondom honden. Hier kunnen ze vaak niks aan doen. Ze zijn er zich simpelweg niet van bewust wat de gevolgen kunnen zijn. Zorg er daarom voor dat er altijd een volwassene toezicht houdt wanneer een hond en kind samen zijn.
Houd altijd in de gaten of het dier op zijn gemak is. Doe dit niet door de hond aan te staren, dit kan hij namelijk opvatten als een uitdaging of bedreiging, maar let op lichaamstaal. Trekt hij de hoeken van zijn mond op, gromt hij of gaat zijn staart tussen zijn benen? Dan kunnen dit signalen zijn van stress of dat de hond het niet prettig vindt. Grijp in voordat de situatie escaleert.
Doe dit door het kind op een rustige en kalme manier weg te roepen. Verhef de stem niet en straf een hond of kind al zeker niet in het bijzijn van de ander.
Leer kinderen om rustig en kalm te blijven rond de hond. Als een hond wegloopt, zorg er dan voor dat het kind niet volgt. Laat hierbij altijd wat ruimte voor de hond zodat hij zich niet ‘gevangen’ voelt en ook echt de ruimte heeft om weg te kunnen lopen.
Vertel dat de hond niet altijd zin heeft om te spelen of aangeraakt wil worden. Net als kinderen willen honden soms ook tijd voor zichzelf.
Deze regel geldt niet alleen op straat, maar ook thuis. Vraag altijd of je een hond mag aaien. Leg hierbij als baasje uit welke delen van de hond geaaid mogen worden. Denk aan zijn rug of hals, maar blijf weg van de staart en poten. Ook al houden sommige honden van lichamelijk contact, voorkom dat kinderen honden omhelzen, grijpen of aan ze trekken. De hond kan zich namelijk gevangen voelen en zich willen verdedigen met als gevolg dat hij van zich afbijt.
Deze regel lijkt misschien overbodig, maar zowel honden als kinderen hebben een fase waarin ze in hun speelsheid wat wild kunnen zijn. Rennen, trek- en stoeispelletjes zijn dingen die je beter kunt vermijden. Zoek- of apporteerspelletjes zijn een betere manier om met elkaar te spelen. Let er bij apporteerspellen wel op dat er niet naar de hond gegooid wordt. Ook hier kan de hond zich weer bedreigd of uitgedaagd door voelen.
Raak het eten van de hond niet aan en geef de hond ook wat ruimte tijdens het eten. Hetzelfde geldt voor snoepjes of speeltjes in de mond. Het is beter
Zorg ervoor dat kinderen niet in de mand, kennel of bench gaan. Deze plek is van de hond en daar moet hij zich veilig voelen en rustig kunnen terugtrekken. Daarnaast moet je een hond ook altijd laten slapen. Verstoor zijn slaap niet want als het dier wakker gemaakt wordt kan hij schrikken en happen naar het kind.
Door je te houden aan bovengenoemde voorzorgsmaatregelen, kan een veilige omgeving gecreëerd worden waarin zowel hond als kind kunnen genieten van elkaars gezelschap.
Je kat verrassen doe je met dit lekkere soepje. Het is niet dat katten groenten nodig hebben in hun dieet, maar sommige groenten zijn wel veilig om te eten en zijn zelfs gezond tussendoortje!
Ingrediënten:
Zo maak je het:
Tip: Geef altijd kleine beetjes om te voorkomen dat de spijsvertering ontregeld raakt.
Deze sushi-rolletjes zijn een makkelijke en gezonde snack voor je cavia. Voor cavia’s is het namelijk belangrijk dat ze elke dag groenvoer binnenkrijgen omdat ze zelf geen vitamine C aanmaken.
Ingrediënten:
Zo maak je het:
Je hond krabt zich al wekenlang. Je kat likt obsessief aan haar buik tot er kale plekjes ontstaan. Misschien heb je al van voer gewisseld, extra gewassen, of gedacht aan vlooien. Maar wat als de oorzaak in de voerbak ligt? Voedselallergie bij je huisdier komt vaker voor dan je denkt. Het kan een grote impact hebben op het welzijn van je dier.
In deze tekst lees je hoe je een voedselallergie herkent, wat de mogelijke oorzaken zijn en wat je kunt doen om je hond of kat weer comfortabel en gezond te laten voelen. Liever direct de Eerste Hulp Bij Dieren-video bekijken? Klik dan hier!
Een voedselallergie bij je huisdier is een overreactie van het immuunsysteem op een bepaald bestanddeel in het voer, meestal een eiwitbron zoals rund, kip, zuivel of granen. Het lichaam ziet deze stof ten onrechte als ‘gevaarlijk’ en reageert met ontstekingen en jeuk.
Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen een voedselallergie en een voedselintolerantie. Bij een intolerantie speelt het immuunsysteem geen rol, maar ontstaan er wel klachten zoals diarree of winderigheid. Een echte allergie gaat vaak gepaard met huidproblemen en chronische jeuk.
De klachten kunnen geleidelijk ontstaan en worden soms pas na maanden of zelfs jaren zichtbaar. Veelvoorkomende symptomen zijn:
Bij zowel honden als katten is jeuk het meest opvallende signaal van een voedselallergie bij je huisdier. Merk je dat behandelingen tegen vlooien of mijten niet helpen? Dan is het verstandig om ook naar het voer te kijken.
Een voedselallergie ontstaat niet van de ene op de andere dag. Je huisdier moet eerst langere tijd in contact zijn geweest met een bepaald ingrediënt voordat het immuunsysteem hierop reageert. Daarom kan een dier plots klachten krijgen, terwijl het al jaren hetzelfde voer eet.
Genetische aanleg kan een rol spelen, maar ook de kwaliteit van voeding en de gezondheid van de darmen hebben invloed op het ontstaan van een voedselallergie bij je huisdier.
De enige betrouwbare manier om een voedselallergie bij je huisdier vast te stellen, is via een eliminatiedieet onder begeleiding van een dierenarts. Hierbij krijgt je dier gedurende zes tot acht weken een speciaal dieet met een nieuwe of gehydrolyseerde eiwitbron.
Verdwijnen de klachten tijdens deze periode en keren ze terug bij herintroductie van het oude voer? Dan is de kans groot dat er sprake is van een voedselallergie.
Bloedtesten of speekseltesten worden soms aangeboden, maar zijn niet altijd betrouwbaar voor het vaststellen van een voedselallergie bij je huisdier.
Wil je precies weten hoe je een voedselallergie bij je huisdier herkent en wat je kunt doen als je een allergie merkt? In de Eerste Hulp Bij Dieren-video geeft dierenarts Piet Hellemans handige tips!
Niet gevonden wat je zocht? Bekijk de veelgestelde vragen en klik op het plusje (+) om het antwoord te bekijken.
Bij een voedselallergie bij je huisdier reageert het immuunsysteem op een bepaald ingrediënt, meestal een eiwitbron. Dit veroorzaakt vaak jeuk en huidproblemen. Bij een voedselintolerantie is er geen immuunreactie, maar kan je dier wel last krijgen van bijvoorbeeld diarree, winderigheid of braken.
De meest voorkomende klachten zijn aanhoudende jeuk, rode huid, oorontstekingen en kale plekken. Sommige dieren hebben daarnaast chronische maag- en darmklachten. Jeuk zonder duidelijke oorzaak is vaak een belangrijk signaal van een voedselallergie bij je huisdier.
Veelvoorkomende triggers zijn rund, kip, zuivel, tarwe en soja. Het gaat meestal om eiwitten waar je huisdier al langere tijd aan is blootgesteld.
Ja, dat kan. Een voedselallergie bij je huisdier ontstaat vaak na langdurige blootstelling aan een bepaald ingrediënt. Het immuunsysteem kan na verloop van tijd overgevoelig reageren.
De meest betrouwbare methode is een eliminatiedieet onder begeleiding van een dierenarts. Hierbij krijgt je huisdier gedurende 6 tot 8 weken een speciaal dieet. Verbeteren de klachten en keren ze terug bij herintroductie van het oude voer, dan is de diagnose waarschijnlijk.
Als je huisdier langdurig jeuk, terugkerende oorontstekingen of chronische maag-darmklachten heeft, is het verstandig om een dierenarts te raadplegen. Hoe eerder een voedselallergie bij je huisdier wordt herkend, hoe sneller je verdere klachten kunt voorkomen.
Twijfel je soms of je het wel goed aanpakt met je huisdier? Je bent niet de enige. Juist daarom hebben we een uitgebreide reeks Eerste Hulp Bij Dieren-video’s gemaakt. Van nagels knippen en konijnen koppelen tot omgaan met een hond die bang is voor de dierenarts, en zelfs begeleiding bij het moeilijke moment van afscheid nemen.
Ontdek alle video’s en word zelfverzekerder in de zorg voor je huisdier. Klik hier en bekijk de complete serie.
Je komt thuis na een koude winterwandeling. Je hond blijft rillen, ook binnen in huis. Of je ziet je buitenkat ineengedoken zitten, stiller dan normaal. Is hij gewoon koud… of is er meer aan de hand? Onderkoeling bij je huisdier kan sneller optreden dan je denkt, vooral tijdens koude, natte en winderige dagen. Wanneer de lichaamstemperatuur te laag wordt, kan dat gevaarlijk zijn. Zeker bij kleine, oudere of zieke dieren.
Op deze pagina lees je hoe je onderkoeling bij je huisdier herkent, voorkomt en wat je moet doen in een noodsituatie. Liever direct de Eerste Hulp Bij Dieren-video bekijken? Klik dan hier!
Onderkoeling (hypothermie) ontstaat wanneer de lichaamstemperatuur van een dier onder het normale niveau daalt. Dit kan gebeuren door langdurige blootstelling aan kou, natte vacht, harde wind of koude ondergronden. Vooral kwetsbaar zijn:
Let tijdens koude dagen goed op deze signalen:
In ernstige gevallen kan je huisdier stoppen met rillen. Dat is een alarmsignaal. Neem altijd contact op met je dierenarts bij twijfel.
Denk je dat je huisdier onderkoeld is? Handel dan rustig maar snel:
Warm je dier nooit te snel op met heet water of een föhn. Geleidelijk opwarmen is belangrijk!
Met deze maatregelen verklein je het risico op onderkoeling:
Wil je precies weten hoe je onderkoeling bij je huisdier voorkomt en wat je moet doen als het misgaat? In de Eerste Hulp Bij Dieren-video legt dierenarts Piet Hellemans stap voor stap uit hoe je snel en veilig handelt.
Niet gevonden wat je zocht? Bekijk de veelgestelde vragen en klik op het plusje (+) om het antwoord te bekijken.
Dat verschilt per ras, grootte, leeftijd en gezondheid. Kleine en kortharige honden hebben het sneller koud dan grote honden met een dikke vacht. Bij temperaturen rond of onder het vriespunt moet je extra alert zijn. Ook harde wind en regen zorgen ervoor dat je hond sneller afkoelt. Merk je dat je hond rilt of langzamer gaat lopen? Ga dan naar binnen.
Ja, ook katten kunnen onderkoeld raken. Vooral oudere, zieke of natgeregende katten lopen risico. Buitenkatten die geen beschutte, droge schuilplek hebben, zijn extra kwetsbaar tijdens koude nachten. Let op signalen zoals rillen, sloomheid of koude oren en poten.
Dat hangt af van de temperatuur en het type hond. Bij milde wintertemperaturen is een normale wandeling meestal geen probleem. Bij vrieskou is het verstandig om wandelingen korter te houden en goed te letten op signalen van kou. Laat kleine of kortharige honden niet onnodig lang buiten.
Niet altijd. Rillen kan ook een reactie zijn op spanning of opwinding. Blijft je huisdier echter langdurig rillen in combinatie met sloomheid of koude lichaamsdelen, dan kan er sprake zijn van onderkoeling.
Zorg voor een goed geïsoleerd en tochtvrij hok met voldoende droog stro. Zet het verblijf niet op een natte of winderige plek. Controleer dagelijks of het hok droog blijft en ververs nat bodemmateriaal direct om afkoeling te voorkomen.
Twijfel je soms of je het wel goed aanpakt met je huisdier? Je bent niet de enige. Juist daarom hebben we een uitgebreide reeks Eerste Hulp Bij Dieren-video’s gemaakt. Van nagels knippen en konijnen koppelen tot omgaan met een hond die bang is voor de dierenarts, en zelfs begeleiding bij het moeilijke moment van afscheid nemen.
Ontdek alle video’s en word zelfverzekerder in de zorg voor je huisdier. Klik hier en bekijk de complete serie.
Egels zijn onmisbare helpers in onze tuinen en natuurgebieden. Wist je dat een egel wel 40 slakken per nacht kan eten? Daarmee zijn het natuurlijke plaagbestrijders. Ze voeden zich daarnaast met kevers, regenwormen, rupsen en zelfs af en toe een jonge muis, amfibie of vogel. Dankzij een krachtige spierlaag net onder hun stekels kunnen ze zich razendsnel oprollen tot een stekelige bal wanneer er gevaar dreigt.
De egel, ook bekend als Erinaceus Europaeus, is een dier dat vooral in de schemering en ’s nachts actief is. Zodra het donker wordt, gaat hij op pad om voedsel te zoeken. Daarbij legt hij met gemak meer dan een kilometer per nacht af. Egels zijn van nature carnivoren en dus vleeseters. Zie je een egel overdag rondscharrelen? Dan is de kans groot dat er iets mis is; egels die zich overdag vertonen zijn vaak ziek, verzwakt of gewond.
Een volwassen egel draagt maar liefst 7.000 tot 8.000 stekels op zijn rug. Die vormen zijn natuurlijke bescherming tegen roofdieren zoals dassen, vossen, roofvogels en zelfs honden. Toch kunnen stekels ook in de weg zitten, bijvoorbeeld tijdens de paring. Vrouwtjes leggen dan hun stekels plat om het mannetje toe te laten.
Het dieet van egels varieert met de seizoenen. In het voorjaar smullen ze vooral van regenwormen, rupsen en kevers, terwijl ze in de zomer en herfst vooral wormen, slakken, mest- en aaskevers eten. Als je een egel in je tuin hebt en hem wilt voeren, geef dan geen koemelk (daar krijgt hij diarree van), maar kleine kattenbrokjes en een laag schaaltje met vers drinkwater. Vermijd het voeren van meelwormen, die bevatten te veel fosfor, wat op de lange termijn schadelijk is voor hun botten.
De egel leeft alleen. Soms delen een paar egels kort een nest, maar dat duurt niet lang. Een groepje egels bestaat uit een moeder met haar jongen. Egels zijn niet echt territoriaal: hun leefgebieden overlappen vaak. De dieren vermijden elkaar doorgaans door op verschillende tijdsstippen op dezelfde plek te komen. Het leefgebied van een mannetje is tot wel vijf keer groter dan dat van een vrouwtje.
Tijdens de winterslaap van de egel daalt z’n lichaamstemperatuur van 36°C naar en 10°C, zijn hartslag van 190 naar 20 slagen per minuut en ademt hij eens in de twee tot drie minuten. Dankzij zijn dikke vetlaag kan hij zelfs bij vorst overleven. Wanneer hij ontwaakt uit zijn winterslaap, is de egel dun en hongerig, met een gewicht van slechts 350 gram. In het Middellandse Zeegebied houdt de egel bij langdurige droogte in de zomer een soort zomerslaap; hij graaft een hol in het kreupelhout en blijft daar tot de omstandigheden verbeteren.
Egelbescherming Nederland is bezorgd over de voortdurende afname van egels in Nederland: in de afgelopen vijftig jaar heeft ons land tachtig procent van de egels verloren en die trend zet door: nu verdwijnt elke tien jaar de helft. Ook het verkeer draagt daaraan bij. In Nederland alleen al worden naar schatting jaarlijks tussen de 113.000 en 340.000 egels aangereden. Hun verdedigingsstrategie van oprollen beschermt hen helaas niet tegen auto’s. Vooral mannetjes lopen risico: ongeveer 70% van hen wordt slachtoffer van verkeer. Dit komt doordat ze tijdens het paarseizoen lange afstanden afleggen op zoek naar vrouwtjes en daarbij de wegen oversteken.
Egels zijn stille, nuttige bewoners van onze tuinen en het landschap. Je kunt helpen door je tuin egelvriendelijk te maken: laat bladeren en takken liggen, maak een doorgang in de schutting, plaats een egelhuisje en zorg voor veilig voedsel. En vooral: rij rustig in de avond en nacht, wanneer deze dieren actief zijn.
Warme dagen kunnen heerlijk zijn, maar voor huisdieren brengen ze risico’s met zich mee. Oververhitting bij je huisdier ligt sneller op de loer dan veel mensen denken. Honden, katten, konijnen en knaagdieren kunnen hun warmte minder goed kwijt dan wij.
Op deze pagina lees je hoe je oververhitting herkent, voorkomt en wat je moet doen bij een oververhit huisdier. Liever direct de video bekijken? Klik dan hier!
Oververhitting (hitteslag) ontstaat wanneer de lichaamstemperatuur van een dier te hoog oploopt en niet meer voldoende kan dalen. Dit kan levensgevaarlijk zijn als er niet op tijd wordt ingegrepen.
Vooral honden, oudere dieren, dieren met overgewicht en kortsnuitige rassen lopen extra risico.
Let bij warm weer op de volgende signalen:
Twijfel je? Neem altijd contact op met je dierenarts. Bij oververhitting telt elke minuut.
Denk je dat je huisdier oververhit is? Handel dan direct:
Gebruik nooit ijskoud water of ijs! Een te snelle afkoeling kan gevaarlijk zijn.
Voorkomen is altijd beter dan behandelen. Met deze maatregelen verklein je het risico:
Wil je precies weten hoe je oververhitting bij je huisdier herkent en wat je moet doen in een noodsituatie? In onze Eerste Hulp Bij Dieren-video geeft een dierenarts Piet Hellemans praktische uitleg en duidelijke voorbeelden.
Niet gevonden wat je zocht? Bekijk de veelgestelde vragen en klik op het plusje (+) om het antwoord te bekijken.
Dat verschilt per dier, maar boven de 20–25°C moet je extra alert zijn, vooral bij zon en hoge luchtvochtigheid.
Ja, Hoewel katten vaak schaduw opzoeken, kunnen ook zij oververhit raken. Vooral in afgesloten ruimtes.
Bij sloomheid, braken, instorten of aanhoudend hijgen moet je altijd direct medische hulp inschakelen.
Twijfel je soms of je het wel goed aanpakt met je huisdier? Je bent niet de enige. Juist daarom hebben we een uitgebreide reeks Eerste Hulp Bij Dieren-video’s gemaakt. Van nagels knippen en konijnen koppelen tot omgaan met een hond die bang is voor de dierenarts, en zelfs begeleiding bij het moeilijke moment van afscheid nemen.
Ontdek alle video’s en word zelfverzekerder in de zorg voor je huisdier. Klik hier en bekijk de complete serie.
