Dit “Head-bobbing” zoals de beweging van de duivenkop officieel heet, heeft te maken met het aan zien komen van gevaar. Bewegingen in de omgeving worden het beste waargenomen wanneer de kop niet beweegt. Daar heeft een duif iets slims op bedacht: ze bewegen hun kop alvast vooruit, laten hem daar hangen en nemen vervolgens een stap. De duif schuift zijn lijf als het ware onder zijn kop door. Daardoor lijkt het alsof de kop terug beweegt.
